การสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญา เชิงดิจิทัล โรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน

ชื่อวิจัย :  การสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเชิงดิจิทัล โรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน

ผู้วิจัย   :  กมลชนก  สะคำปัน

ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะครูชำนาญการพิเศษ  กลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน

ปีที่วิจัย :  2561

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับการสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเชิงดิจิทัลโรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหา องค์ประกอบการเรียนรู้ 2) ออกแบบและพัฒนารูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒฯนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์3)ศึกษาการใช้และผลการใช้การสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเชิงดิจิทัล และ 4) ประเมินและปรับปรุงการสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเชิงดิจิทัล โรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน มีประชากรเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ครูผู้สอนเกี่ยวกับวิชาวิทยาศาสตร์ และ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทศบาลประตูลี้จังหวัดลำพูนภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2561จำนวน117คนโดยใช้เครื่องมือที่ศึกษาจากสื่อการสอน www.kamonchanok.com แผนจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ แบบทดสอบวัดความสามารถด้านทักษะก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบสอบถามที่เกี่ยวกับการพัฒนาการสร้างรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเชิงดิจิทัล โรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูนแล้วนำมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม SPSS เพื่อหาจำนวน ค่าร้อยละ คะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความสัมพันธ์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ค่าพยากรณ์ แล้วใช้โปรแกรมสำเร็จรูป เอสพีเอสเอส วิเคราะห์แบบการถดถอยแบบพหุคูณ และค่าทางสถิติ t-test

ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาของการสร้างคุณลักษณะความเป็นนวัตกรโดยศึกษาจากครูผู้สอนวิชาวิทยาศาสตร์ พบว่า ปัญหามาจากพฤติกรรมความสามารถในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ อยู่ในเกณฑ์ระดับ มากที่สุด ประกอบด้วย ด้านความสามารถด้านการแก้ปัญหา รองลงมาคือ ด้านความสามารถในการแสวงหาความรู้ และ ด้านการสร้างสรรค์งานที่มีมีประสิทธิภาพ ตามลำดับ สอดคล้องกับวิธีการเรียนแบบการรู้คิด การรู้ทำ และการรู้ใช้ ซึ่งมีแนวทางการสร้างนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยการสร้างการเรียรู้สู่ทักษะ คือการรู้คิด และการใช้ทักษะสู่การต่อยอดนวัตกรรมคือ การรู้ทำ และการรู้ใช้ โดยมีรูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์โดยใช้ทฤษฎี           พหุปัญญาเชิงดิจิทัลโรงเรียนเทศบาลประตูลี้ จังหวัดลำพูน3 ด้าน คือ1)การรู้คิดประกอบด้วยการ ระบุปัญหา ร่วมหาหลักการ สื่อสารแนวคิด พินิจรอบด้าน ชำนาญการคิด2)การรู้ทำประกอบด้วย   การลงมือปฎิบัติ การบูรณาการ การมีทักษะและ3)การรู้ใช้ประกอบด้วยการประยุกต์ใช้ การวิเคราะห์ การประเมินและการสร้างเครือข่าย มีความสัมพันธ์การสร้างนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 โดยการสร้างรูปแบบนวัตกรมีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ และประโยชน์ ซึ่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/1-6/4 ทั้งหมดมีคะแนนเกินร้อยละ 80 และคะแนนทดสอบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01ทำให้ผู้เรียนมีความพึงพอใจในการใช้รูปแบบนวัตกรเพื่อพัฒนานวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์มากที่สุด